Beste, lieve lezers in Nederland, Duitsland, Zuid Afrika, Canada, België, Italië en New Zealand,
Dit wordt het laatste berichtje. Morgen zijn we weer in ons koude en natte kikkerlandje.
Vandaag is een nationale feestdag, de dag der Verzoening, daarom is het HDC gesloten. Zijn we gisteren achter gekomen.
We hadden voor nog 2 huisjes plastik over, hebben dit op maat geknipt en eergisteren samen met Lungi weggebracht.
Een stuk voor een oud vrouwtje, dat in het naaiatelier werkt en waar al enkele maanden zeil voor het dak is beloofd (door wie??) maar niet is geleverd en voor nog een shack, waarvan de mensen niets meer hadden vanwege de brand, begin dit jaar.
Daar heeft Christ ook PUR-schuim aangebracht.
Het leven in het krotje wordt misschien iets aangenamer, minder tocht en vocht, maar tis nog steeds 2x niks.
Goedenavond beste lezers,
Eigenlijk dacht ik vanochtend, om een dag over te slaan met schrijven. Onze trouwe lezers weten al zoveel over ons werk, er zal niet veel nieuws te melden zijn.
Maar….de realiteit is anders, er is echt geen enkele dag hetzelfde. Dat maakt het zo interessant en afwisselend.
Christ heeft gisteren het plan opgepakt om voor alle kinderen en medewerkers, macaroni te maken, samen met de oudere meisjes van de naschoolse opvang. Bolognesesaus is al 36 jaar zijn specialiteit, maar met spaghetti zou dat wat problematisch worden, daarom besloot hij die overheerlijke saus met macaroni te maken.
Hij is met tieners met de auto boodschappen gaan doen. Zij zijn geen airco gewend, dus de raampjes werden bij het instappen meteen opengedraaid en oh, wat was Christ blij. Zo hij vertelde, zou hij de supermarkt anders niet hebben gehaald.
Lieve familie, beste vrienden en alle overige lezers,
Wat vliegt de tijd, vandaag is onze laatste week ingegaan en we hebben het gevoel dat we nog heel veel moeten en willen doen. Gaan we ook proberen.
Vrijdag en zaterdag stonden in het teken van kerst vieren en afscheid nemen, van kindjes en mama’s. Wij stonden er vrij nuchter tegenover, althans, dat dachten we, maar toen zowel moeders, verzorgsters en kindjes ons als dank, gingen omhelzen en kussen, ging er heel veel door ons heen. Ja,ook bij mn nuchtere Christ. Wat een emotie en dankbaarheid!! Een meisje ging speciaal voor ons een dansje maken. Het filmpje is online, in het begin dwars, hoe draai je zoiets???? [color=red]You tube [url=http://youtu.be/n7Tt9-I7bqE[/color]
]http://youtu.be/n7Tt9-I7bqE[/color]
[/url] Maar het gaat om het idee. Het is met een beetje lenigheid best wel te volgen hoor.!
Hallo lieve en beste volgers van ons,
Gisteren, 7 december mijn 60 verjaardag gevierd hier in Port Elizabeth.
Nu weten wel heel veel mensen mijn echte leeftijd!
Bedankt voor jullie felicitaties.
Toch wel anders dan wat je gewend bent, maar ik had het 10 jaar geleden ook al een keer meegemaakt, alleen waren we toen met z’n tweeën en voor de eerste keer in dit prachtige land.
Vorige week zongen de kinderen nog: We love you bawo, more than chocolat, maar toen ik gisteren chocolade taart voor de staf en voor de kinderen mars, milky way e.d. trakteerde was er niks van te merken en sloeg niemand deze traktatie af.
Het is ze natuurlijk van harte gegund, want zoveel chocolade krijgen ze niet of nooit in een jaar.
Na afloop van de traktatie zijn we met de kinderen die volgend jaar naar Grade 1 gaan naar een soort van Zeeman (hier heet het PEP) gegaan om uniformen te kopen.
Hallo beste familie en vrienden,
Allereerst moet ik de tekst van het vorig verslag corrigeren. Christ merkte terecht op, dat mensen wel honger lijden, maar dat er geen hongersnood is. En toevallig kwam vandaag ter sprake dat meerdere kinderen die op het HDC komen de vuilnisbelt en afvalbakken nalopen. We hebben het zelfs op het HDC terrein gezien, dat kinderen die 's middags voor de naschoolse opvang komen daar zitten te neuzen in de afvalcontainer.
Zoals we in de reacties lezen, het klopt, de kinderen zien er niet ondervoed uit, maar de kwaliteit van het eten laat qua voedingswaarde te wensen over.
O ja en de kleertjes lijken soms mooier dan ze zijn. Er is wel verschil te zien, want sommigen hebben keurig schone kleertjes aan, terwijl anderen smerige kleding, zelfs links gedragen en afgetrapte schoenen aan hebben. Ze stinken ook, we ruiken ze al op enkele meters afstand.
Hallo lieve lezers.
Wij blijven het geweldig vinden dat jullie in zo’n grote getale onze weblog lezen en reageren.
Het is voor ons een hart onder de riem. Allemaal echt heel veel dank!!
Vrijdag 2/12 was de dag om aan Derrick en Diane ( initiatiefnemers) hulp te verlenen om voedselpakketten samen te stellen en vervolgens rond te brengen naar zo’n 20 locaties in Walmer Township. Dit is een aparte hulpverlening aan andere gezinnen en staat los van het HDC. Niet minder belangrijk, zo hebben wij ervaren, ook hier was onze hulp zeer welkom.
Derrick en Diane wonen in ”the White Lodge” en dit klinkt vrij luxe, maar de realiteit is anders. Naast het werk en de oprichting van HDC is hun huis ook een opvangcentrum voor daklozen. (allen blank)
Dit hebben wij inmiddels met eigen ogen gezien.
Beste lezers,
Wij vinden het nog steeds heel leuk om jullie reacties te lezen en kijken er elke keer weer naar uit. MITS.....we internetverbinding hebben. En dat is de laatste dagen helaas niet zo geweest.
1 december was het wereld Aids dag. Voor de hele wereld , maar met name voor Zuid Afrika een belangrijke dag, omdat Aids en HIV heel, heel erg veel voorkomt.
Wij kregen 's ochtends een ribbon aangereikt om op te spelden. Gelukkig wordt er, ook in de media, veel aandacht aan besteed en is het probleem bespreekbaar geworden. Maar er is nog een hele lange weg te gaan.
Inmiddels hebben we de andere projecten bezocht, die ook door Be-more worden ondersteund. Alles wordt door de lokale bevolking gerund, onder leiding van blanke Z-Afrikanen, waarbij Be-more, maar ook andere EU organisaties vrijwilligers leveren.
Beste, lieve en/of belangstellende lezer,
Het lukte bij het vorige bericht wel om foto’s in te voegen, maar door de onervarenheid is er geen tekst bij geplaatst.
Hierbij alsnog:
Foto 1 en 2: repetitie voor het optreden.
Foto 3: het publiek. Foto 4: schatje in feestkleding. Foto 5: alle gegradueerden. Foto 6: mama op haar best. Foto 7: trotse kids mogen naar groep 3.
Wat is het leuk om jullie reacties te lezen!! Ook de berichten die we via e-mail ontvangen. Bedankt hiervoor!
We hebben weer zoveel te vertellen, het is zo bijzonder om dit allemaal mee te mogen maken.
Hallo allemaal,
We zijn inmiddels enkele dagen verder en we hebben beloofd nog een verslagje te maken over de grote feestdag, de Graduation.
Kinderen die, van groep 2 naar groep 3 gaan krijgen tijdens deze feestelijke gebeurtenis een diploma.
Dit is voor hen een heel belangrijke gebeurtenis, maar meer nog voor de teachers, zo kregen wij de indruk.
Zoals we al schreven, was er de dag van te voren al volop nerveusiteit bij de leerkrachten.
Op deze bijzondere dag zorgden alle klasjes voor een optreden en er werden verschillende toespraken gehouden. Ouders waren uitgenodigd, helaas waren er alleen moeders en VIPS (voornamelijk blank).
Iedereen was zoveel mogelijk “feestelijk” gekleed en wat ons opviel was dat enkele vrouwen een hoogglanzende pruik van naar schatting €5,- droegen.
Maar ook een witte panty deed het goed. Blank getuigt immers van rijkdom. Enkele dames waren traditioneel Xhosa gekleed, prachtig.
Hierbij een aantal foto's van de eerste dagen die we eerder niet konden bijvoegen. (nog niet veel ervaring)
Alles verloopt tot zover naar wens, het is hartsikke leuk en we gaan gauw weer een stukje schrijven over onze belevenissen.
Het is nu weekend, ook weer dat gevoel van vroeger, na een arbeidszame werkweek.
Het weer is prima, zo'n 22 graden, lekker zonnetje en beetje wind.
Heel veel groetjes en voor de lezers ook een fijn weekend.
Beste lezer,
Wat nog wel aardig is om te vertellen over onze vlucht. Van Johannesburg naar Port Elizabeth, zat een blanke Z-Afrikaner naast ons, die in PE woont en al snel maakte hij in het Afrikaans een praatje. Toen hij hoorde wat wij gingen doen vroeg hij: "do you have a gun with you"? Hij sprak vol lof en respect dat wij de mensen van Walmer vrijwillig van overseas kwamen helpen.
Op het vliegveld werden wij verwelkomt door de oprichters van het project, Diane en Derrick. Zij hebben 16 jaar geleden het intitiatief hiervoor genomen. Wij weten al iets meer over hun werk, dat komt misschien later nog. Nadat wij bij onze woning waren afgezet, vertelden ze dat wij de volgende dag om 07.30 zouden worden opgehaald. Das schrikken, lijkt weer op onze werkzame periode bij de landmacht.
Wij besloten om 06.30 de wekker te zetten.
Beste allen,
Bij ons vertrek op die mistige zondag naar Schiphol, hadden we al zo'n voorgevoel dat onze vlucht misschien niet door zou gaan of vertraagd zou zijn.
En ja hoor, op Schiphol aangekomen bleek onze vlucht met British Airways naar Londen te zijn geannuleerd.
Na 45 minuten in de rij voor een omboeking, zouden we met de KLM naar Munchen vliegen en daarna met South African Airlines naar Johannesburg om tenslotten de vlucht naar Port Elizabeth te maken.
Beste familie en vrienden,
Voor wij morgen vertrekken willen wij allen die zo spontaan, medelevend en enthousiast hebben gereageerd, via mail, telefoon, kaartje of onze weblog, heel hartelijk bedanken.
Het is echt geweldig en het heeft ons verrast dat nu al zoveel mensen hebben gereageerd op ons bericht over het vrijwilligerswerk!
Wat ook zo leuk is, dat wij speelgoed, kinderkleertjes, schoolartikelen, baseballcaps, ballonnen en nog veel meer bruikbare spulletjes hebben gekregen om, vooral kinderen blij te kunnen maken in Walmer Township. Bedankt allemaal!!
Ook alle mensen die hebben gedoneerd, heel heel veel dank!!!!
Echt super!
Wij houden jullie via deze weblog op de hoogte waar wij het geld aan besteden.
Inmiddels hebben we de laatste informatie van Be-more ontvangen, over de ontvangst op het vliegveld PE, ons verblijf, het transport, de verstrekking van een Simcard enz.
Beste allemaal,
Na onze trainingsdag bij Be-more, ter voorbereiding op ons werk in Port Elizabeth, wordt het voor ons steeds concreter. Hoe het echt is en hoe onze persoonlijke beleving zal zijn, dat weten we pas als we daar zijn en aan de slag gaan.
Het is spannend en we zijn heel benieuwd!
Vanaf 21 november a.s. proberen we regelmatig een bericht te plaatsen, om jullie op de hoogte te brengen van onze ervaringen.
Naam: Els en Christ van Poppel
Was vrijwilliger bij Human Dignity Centre van 21 nov 2011 tot 16 dec 2011

Naam: Els en Christ van Poppel
Was vrijwilliger bij Human Dignity Centre van 21 nov 2011 tot 16 dec 2011
Over mij:
Over ons:
Wij zijn beiden ex beroepsmilitair en zijn 4,5 jaar geleden met functioneel leeftijdsontslag gegaan.
We hebben in het verleden veel gereisd en sinds 2001 komen we ieder jaar in Zuid Afrika. Tijdens de Nederlandse winter verblijven we er ongeveer 2 maanden. Het is een heerlijk land, maar... er is meer dan alleen vakantie en wij hebben gezien hoe belangrijk en urgent het is om kinderen en volwassenen, die zo in de ellende zitten, te helpen.
Daarom hebben wij besloten om vrijwilligerswerk te gaan doen in Zuid Afrika.
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
